از دیگر مسائلی كه برای القأ انشقاق میان اصولگرایان مطرح شد، بحث حمایت اجباری اصولگرایان از احمدی نژاد بود. آنان با استفاده از اظهارات برخی از چهره های اصولگرا، مبنی بر حمایت یكپارچه اصولگرایان از احمدی نژاد، در صورت نامزدی سید محمد خاتمی، چنین وانمود كردند كه اصولگرایان بالاجبار از احمدی نژاد حمایت می كنند و این حمایت نیز بیش از هر چیز برای حفظ روحیه اصولگرایان است و آنها هرگونه تصمیم گیری خود را منوط به كسب اطلاع از آخرین تصمیم انتخاباتی اصلاح طلبان كرده اند.
یدالله اسلامی (دبیركل ّ مجمع نمایندگان ادوار مجلس) با تأكید بر این كه همبستگی ملی در گرو به میدان آمدن همه دیدگاههاست، تصریح كرد: « اصولگرایان به این تحلیل رسیده اند كه در صورت حضور خاتمی باید از همه بحثهایی كه در ارتباط با دولت نهم وجود دارد، بگذرند و پشت سر احمدی نژاد بایستند و همه همت خود را در حمایت از وی به كار گیرند. »20 همچنین علی مطهری (نماینده مجلس هشتم) ضمن بیان دیدگاه خود در خصوص بسته نبودن بررسی گزینه های دیگر در میان اصولگرایان اظهار داشت: «البته الان كه احتمال آمدن خاتمی یا میرحسین موسوی تقویت شده، مسأله تا حدودی فرق می كند. اگر ولایتی بیاید و احمدی نژاد هم نیاید خب اشكال ندارد، می توان هركس از آن طرف هم باشد و رقابت شكل می گیرد. اگر قرار باشد احمدی نژاد باشد و مثلاً ولایتی هم باشد و آن طرف هم یكی از آن دو بیاید، رأی اصولگراها دو قسمت می شود ولی رأی آنها متمركز خواهد شد و ممكن است ما رأی نیاوریم لذا وقتی اعلام شد یا آقای خاتمی یا آقای موسوی خواهند آمد من هم گفتم اگر یكی از اینها بیاید قاعدتاً ما باید و ناچاریم از احمدی نژاد حمایت كنیم. »21
اگرچه در عالم سیاست، این كه برخی افراد در ابتدا از شخصی حمایت كرده و پس از گذشت مدتی بنا به دلایلی (یا سیاسی و یا شخصی و. . . ) از حمایت خود دست بردارند، امری طبیعی است و چنانچه در دوره گذشته نیز كسانی بودند كه از درون جبهه اصلاحات، خاتمی را تهدید به پیاده كردن از قطار اصلاحات نموده و در مورد او گفته بودند، خاتمی مرد شنا در استخر است و توان شنا در دریا را ندارد و نمونه های دیگر، اما در این دوره از رقابتهای انتخاباتی، اصلاح طلبان برای نشان دادن انشقاق در جناح رقیب، حتی از برخی سخنان و مواضع افراد منسوب به اصولگرایان، كه مشفقانه نقد دولت را می كردند، استفاده كرده و عمق و شدّت این اختلافها را القأ نمودند.
با نگاهی به مطبوعات وابسته به جریان دوم خرداد می توان دریافت كه این امر به چه شكل سازمان یافته ای درصدد تخریب دولت و القأ یأس و ناامیدی در میان اقشار جامعه بودند. آنان با طرح جملاتی چون؛ «هشدار هاشمی به مسؤولان كشور»22 «ائتلاف اصولگرایان بدون حامیان احمدی نژاد»23« انتقاد اصولگرایان از دولت یا تاكتیك انتخاباتی»24 «اوج گیری نگرانیهای انتخاباتی در میان اصولگرایان»25 «عبور از احمدی نژاد كلیدزده شد». 26
« اصولگرایان معتدل به دنبال دولت كارآمدتر هستند»27«ولایتی می تواند جایگزین خوبی برای احمدی نژاد باشد»28 «تلاش بی نتیجه حامیان برای اجماع بر احمدی نژاد»29 «اختلاف نظر اصولگرایان در حمایت قاطع از احمدی نژاد»30 و بسیاری از مطالب و تیترهایی با این مضامین، هدفهای خود را دنبال می كردند. اصلاح طلبان حتی از اختلاف موجود بین دولت و مجلس - كه در همه دوره ها وجود داشته و امری طبیعی تلقی می شود - با موشكافی كامل دنبال كرده و با استفاده از تاكتیكهای جنگ روانی اهداف خود یعنی اختلاف بین اصولگرایان را پیگیری می نمودند. به طوری كه همزمان حجه الاسلام محسنی اژه ای (وزیر اطلاعات وقت) نیز از شناسایی اختلاف بین قوا توسط سرویس غربی و تمركز غرب بر بزرگ نمایی اختلافات داخلی خبر داد. 31
در خصوص اختلاف دولت و مجلس می توان به مواردی اشاره كرد. در ماههای پایانی دولت نهم و قبل از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری، با برجستگی خاص، تیتر برخی از روزنامه ها قرار گرفت. «آژیر خطر برای محصولی»32 «استقبال سرد استیضاح كنندگان از رایزنی با دو وزیر»33 «استیضاح نكنیم امیدی به معرفی وزیر قوی نیست»34 «نباید حقوق مردم را فدای رابطه خوب با دولت كنیم»35 «واكنش مجلس به اظهارات رئیس جمهوری »36 «آمارسازی دولتیها یا اشتباه مجلس؟!». 37
«رأی معنادار نمایندگان در مورد یارانه نقدی»38 «دولت راست می گوید اما حق ّ با مجلس است»39 «وظیفه دولت اجرای قانون است نه صدور بیانیه»40 و بسیاری مطالب دیگر.
همچنین با شگرد خاصی اقدام به دامن زدن به اختلاف سلیقه میان احمدی نژاد و لاریجانی پرداخته و از اختلاف سلیقه آن دو، اختلاف میان دولت و مجلس را نتیجه گرفتند. لذا سخنان لاریجانی در مورد مسائل مختلف و تذكرات وی به دولت را با برجسته نمایی مورد سوء استفاده قرار دادند. به طور مثال اظهار نظر لاریجانی در خصوص نحوه توزیع سهام عدالت و بنگاههای زودبازده دولت چنین نقش بسته شد «باور توفیق 59 درصدی بنگاههای زود بازده سخت است»41 و یا اخطار قانون اساسی رئیس جمهور به مجلس به خاطر تغییرات گسترده در محتوای لایحه بودجه 88 و پاسخ علی لاریجانی با آب و تاب فراوانی به تخریب دولت و مجلس منتهی شد. در همین راستا علی لاریجانی در كنفرانس خبری خود، اختلاف قوا را امر طبیعی دانست و گفت: «این گونه مناقشات جنبه كارشناسی دارد»42 وی در ادامه تصریح كرد: «در ایران اقدامات كارشناسی با مناقشات و بحث همراه است و هیچ گاه نمی گذاریم آغشته به مسائل سیاسی شود چرا كه نباید منافع ملی آغشته به مسائل سیاسی شود». 43
اصلاح طلبان از عدم حضور برخی سران مجلس مانند لاریجانی و باهنر و توكلی و. . . در دیدارهای نمایندگان مجلس با رئیس جمهور كه در برخی موارد نیز به صورت غیر رسمی یعنی غیر الزام آور جهت حضور بود، استفاده كرده و آن را اختلاف و یا عدم حمایت از وی در انتخابات دهم دانستند.
این در حالی بود كه احمدی نژاد اختلاف بین دولت و مجلس را شایعه خواند و گفت: «این حرفها، حرفهای بی ربط عده ای است، امّا تأثیری بر روابط برادرانه و اصولی مجلس و دولت ندارد». 44
اما در اردوگاه اصلاح طلبان چنین قلمداد می شد كه انسجام و وحدت خوبی بین گروهها و احزاب دوم خردادی وجود دارد. آنان برگزاری كنگره حزب اعتماد ملی و گردهمایی حزب كارگزاران و حضور سید محمد خاتمی در كنار مهدی كروبی و برخی اعضای حزب مشاركت و سازمان مجاهدین و دیگر گروههای دوم خردادی را دلیل بر این ادعا می دانستند. در كنگره حزب اعتماد ملی كه در تیر ماه 78 برگزار شد، اصلاح طلبان از روشهای هماهنگ و تغییر برخی تاكتیكها با محوریت وحدت سازی درونی به جای تفرقه افكنی بیرونی سخن به میان آورده و بر وحدت بین گروهها تأكید كردند.
در گردهمایی حزب كارگزاران نیز كه در آذر 78 برگزار گردید، غلامحسین كرباسچی (دبیركل ّ حزب) با تأكید بر این كه این مردم هستند كه تصمیم می گیرند و انتخاب نهایی با آنهاست، اظهار داشت: «حق ّ ملّت ایران این نبود كه این بلا سرش بیاید!»45 در این گردهمایی كه علاوه بر خاتمی و كروبی برخی وزرای دولت اصلاحات، موسوی بجنوردی، سید یاسر خمینی و حسن روحانی نیز حضور داشتند، دبیركل ّ حزب كارگزاران ضمن انتقاد از دولت بیان داشت: «این دولت فرصتهای بسیار مغتنمی را در طول دوران كاری خود از دست داد»46 وی با تأكید بر این كه اصلاح طلبان در مقطع كوتاهی برای پیروزی در انتخابات اختلافات را كنار بگذارند، گفت: «برخی تندرویها و اختلاف جریان اصلاح طلب سبب پیروزی احمدی نژاد شد. »47 در این گردهمایی سران اصلاحات سعی كردند تا با حضور در كنار یكدیگر نشان دهند، اختلافی میان آنها وجود ندارد و این تنها رقیب است كه به شایعات بی اساس در این خصوص می پردازد، اما اظهارات و سخنان آنان حتی در كنار یكدیگر نیز نشان از عمق اختلافی داشت كه گویی هیچ كدام و به هیچ عنوان حاضر نیستند عطای قدرت را به لقای آن ببخشند.



20- آفتاب یزد، 30/10/.1387
21- آفتاب یزد، 1/10/.1387
22- اعتماد ملی، 12/8/.1386
23- اعتماد، 3/10/.1386
24- آفتاب یزد، 4/6/.1387
25- همان، 19/7/.1387
26- همان، 22/10/.1387
27- آفتاب یزد، 8/10/.1387
28- همان، 16/9/.1387
29- همان، 28/12/.1387
30- مردم سالاری، 9/2/.1388
31- همشهری، 23/8/.1387
32- اعتماد ملی، 27/8/.1387
33- آفتاب یزد، 17/9/.1387
34- همان، 12/9/.1387
35- آفتاب یزد، 1/11/.1387
36- همشهری، 1/11/.1387
37- آفتاب یزد، 3/11/.1387
38- همان، 20/12/.1387
39- همان، 24/12/.1387
40- همان، 19/1/.1387
41- همان، 22/2/.1387
42- ایران، 28/12/.1387
43- همان.
44- اعتماد، 28/8/.1387
45- ایران، 16/9/.1387
46- همان.
47- همان.